Iratxe Sorzabalen kontrako epaiketaren azken egunean, inkomunikazio aldian jasandako torturak eta haien ondorioak eztabaidaren erdigunean izan dira. Sorzabalek gaurko saioan berriz ere azaldu du 2001ean atxilotu zutenean Guardia Zibilak torturatu egin zuela, eta horren ondorioz hartu zituela bere gain hainbat delitu. Epailearen aurrean, poltsa teknikarekin itoarazi zutela, elektrodoekin deskargak eragin zizkiotela eta kolpeak eman zizkiotela kontatu du, besteak beste. Bere hitzetan, deklarazioa egiteko presio psikologiko eta fisiko izugarria jasan zuen, eta bizirauteko egin zuela onartu du.
Akusazioaren elementu nagusietako bat 1995ean Alacanteko aireportuan jarritako lehergailua izan da. Sorzabalek ukatu egin du berea dela ekintza hori, nahiz eta fiskalak aurkeztutako frogak berretsi dituen eta sei urteko espetxe zigor eskaera mantendu. Defentsak, aldiz, absoluzioa eskatu du, torturak egiaztatuta daudela argudiatuta. Izan ere, Benito Morentin auzitegi medikuaren azterketaren arabera, Sorzabalek jasandako lesio fisikoek eta ondorio psikologikoek bat egiten dute torturen testigantzekin.
Epaiketan, fiskalak adierazi du ezin dela Sorzabalen testu bat polizien aurreko deklarazioarekin parekatu, baina defentsak zalantzan jarri du testu hori Sorzabalena denik eta, hala izanda ere, torturapean idatzia izan daitekeela. Iñigo Camino filologoaren iritziz, testuaren itzulpenak hutsune argigarriak ditu, eta horiek Sorzabalek polizia-etxean jasandako tratua islatu dezakete.
Azken hitza auzitegiak izango duen arren, epaiketak agerian utzi du tortura salaketek eta horien eraginak auzi judizialetan duten pisua. Sorzabalen defentsak argi utzi du inkomunikazio garaian jasandako torturak ezin direla epaiketatik bereizi, eta horrek funtsean baldintzatzen duela akusazioaren oinarria.