2008ko uztailaren 8an, Nagore Laffagen hilketak izan zuen oihartzun mediatiko zabala eta gizarte erreakzioa bizirik jarraitu du urteotan guztiotan Irunen. 20 urteko irundar gaztea herritarren oroimenean iltzatuta geratu zen, eta Irungo Emakumeen Etxeak eta Irungo Udalak atzo Istillaga plazan antolatutako omenaldia izan zen horren lekuko. 300 lagun baino gehiago elkartu ziren Nagoreren hilketaren 18. urteurrenean. Eta Asun Casasolak, haren amak «urtero egun honetan bakarrik egongo delako beldur» dagoela aitortu zuen arren, Cristina Laborda alkateak ekitaldiaren hasierako harrera instituzionalean azpimarratu zuen bezala, «urtero uztailaren 7an gogoan dugu guztiok irundar bat gutxiago garela».
Ekitaldi hunkigarria izan zen atzokoa. Hasierako urteetan Palmera Montero auzuneko Nagore Laffage parkea izendatu eta bertan antolatu izan zuten bitartean, urteroko omenaldia Irungo Emakumeen Etxearen aurrean ospatzen dute honek ateak zabaldu zituenetik. Eta ekimena ondo errotzeaz gain, eragileen parte hartzea gorpuzten joan da urtetik urtera. Atzokoan, Parean elkarteak antolatzen duen Asun Casasola Ipuin Lehiaketaren hainbat kontakizunen irakurketa dramatizatua egin zuten Patxi Perezen antzerki taldeko kideek. Eta Ana San Josek zuzendutako Irungo Emakumeen Etxeko kantu tailer feministako abesbatzak 'Ate morea' abestu zuen.
Herritar ugari hurbildu ziren ekitaldira Nagore Laffage gogoan. Baita Irungo Udaleko talde politikoetako ordezkariak zein irundarrak diren beste ordezkari politiko batzuk ere, Azahara Dominguez foru diputatu sozialista edota Miren Etxebeste Gipuzkoako Ahal Duguko batzarkidea.
Azkenik, ekitaldiari amaiera emateko, Asun Casasolak hitza hartu zuen jasotako babesa eskertzeko. Urtero ehun bat ikastetxe bisitatzen ditu bere istorioa kontatu eta indarkeria matxistaren prebentzioa lantzeko. Bere borroka eredugarria izan da 18 urteotan, baina bere betebeharra delakoan dago. «Deitzen nauten lekuetara noa besterik ez, ni hemen egotea normala da nire alabari gertatu zitzaiolako, baina gizarte hobeago bat eraikitzeko lanean ari diren guztien lana da goraipatzekoa», azpimarratu du. Alde horretatik, Asun Casasolak bere alaba gogoan gordetzeko beharra nabarmendu du, baina «atzera begiratu beharrean, aurrera begira halakorik berriz gerta ez dadin».
Borroka amaigabea
Asun Casasolak aitortzen duenez, Nagore Laffage erail zutenean «zerbait apurtu zen eta ez da inoiz deus berriz berdina izan». Baina biktima izanagatik ere, Casasolak borroka etengabea eraman du urteotan guztiotan. Urtero ehun bat ikastetxetan hitzaldiak ematen ditu Espainiako Estatu osoan zehar.
Gogoan hartu behar da, 2009an herri-epaimahai batek Jose Diego Yllanes Vizcay hiltzaileari 12 urte eta erdiko kartzela zigorra ezarri ziola, baina 2011an espetxetik lehenengo irteera baimena jaso zuen, eta 2017rako Yllanes, Zuerako espetxean hirugarren graduarekin kalean zegoela. Zaragozako klinika batean lanean ari zela jakin izan zen gero, eta 2024ko martxoan Auzitegi Nazionaleko Kontentziosoko Salak Jose Diego Yllanesek aurkeztutako «ahanzturaren eskubidea» ukatu egin zion. Bere izena eta gertaturikoari lotutako erreferentziak Google LCC eta Espainiako Datu Babeserako Agentzian (AEPD) blokeatzeko eskaera egin baitzuen. Epaileek Nagore Laffagen «hilketaren baldintza basatiak» aintzat hartuta, eta kasuak izan zuen oihartzun mediatikoa kontuan hartuta, interes orokorrekoa dela argudiatu zuen hiltzaileak egindako eskaera baztertzeko.
Nagoreren oroimena gordetzeko ekitaldi sinbolikoez gain, Helena Taberna zinemagileak 2016an Nagore dokumentala zuzendu zuen, eta Goya sarietarako hainbat nominazio jaso zituen. Bertan Nagore Laffagen hilketa bortitza azaldu zuen. Eta lanean Asun Casasola Nagoreren amak dokumentalean parte-hartze handia izan zuen. Biktimaren senide zein lagunen testigantzak jasotzen ditu lan honek, baita prozesu judizialean inplikatutako hainbat kideren ikuspegiak ere: fiskala, abokatuak eta genero indarkeriaren kontrako kolektiboetako ordezkariak, besteak beste.